14 kwietnia obchodzimy narodowe Święto Chrztu Polski. Zostało ono ustanowione przez Sejm RP przyjęciem ustawy 22 lutego 2019 r. W założeniu święto ma na celu „upamiętnienie chrztu Polski dokonanego 14 kwietnia 966 r., zważywszy na doniosłość decyzji Mieszka I, cywilizacyjną wagę tego wydarzenia, kluczowe znaczenie dla rozwoju naszej Ojczyzny, a jednocześnie znikomą obecność tego historycznego faktu w społecznej świadomości”.

Chrztu Polski dokonał książę Polan Mieszko I, który zapoczątkował proces chrystianizacji ziem polskich. Niekiedy uważa się go również za symboliczne wydarzenie, które było początkiem państwa polskiego i polskiego Kościoła katolickiego. Datuje się go zazwyczaj na rok 966, chociaż nie jest to pewne, gdyż źródła średniowieczne różnią się zarówno w opisie okoliczności, w jakich doszło do chrztu, jak też podają różne daty tego wydarzenia.

Co ciekawe, historykom nie udało się ustalić, gdzie dokładnie Mieszko I przyjął chrzest. W kronice Jana Długosza widnieje zapis wskazujący, że chrzest miał miejsce w Gnieźnie. Istnieją jednak przesłanki i badania wskazujące, że do Chrztu mogło dojść również w Poznaniu lub w Ostrowie Lednickim.

„Chrzest księcia nie był jedynie wydarzeniem religijnym, włączył bowiem rodzące się państwo polskie w krąg polityczno-kulturowy Europy łacińskiej. Wraz z przybyciem pierwszych misjonarzy rozpoczął się proces przejmowania zachodnich wzorców politycznych i kulturowych – struktury politycznej i administracyjnej państwa, systemu prawnego, obyczajów, pisma, łaciny jako języka urzędowego itp. Proces ten trwał wiele lat, a w konsekwencji doprowadził do przystosowania Polski do modeli i wzorców zachodnich.”

/A. Gruszecka/